به گزارش هنرپرس، این نمایشنامه که کاندیدای دریافت جایزه بهترین نمایشنامه اورجینال بخش مسابقه بین‌الملل سی‌امین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر بود، توسط نشر بهرنگی منتشر شد.

این نمایشنامه همزمان با اجرای اثر توسط نماینده ناشر در تالار سایه مجموعه تئاتر شهر به فروش می‌رسد. "جنوب از شمال غربی" به کارگردانی ایوب آقاخانی با حضور بازیگرانی چون پیام دهکردی، حمیدرضا آذرنگ، افسانه ماهیان، نسیم ادبی، فرزین صابونی، سینا رازانی و فهمیه امن‌زاده ساعت 20 به صحنه می‌رود. 

به گزارش خبرگزاری شبستان، حمید شاه آبادی، معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با بیان این مطلب گفت: بسترهای خوبی برای تئاتر در سال 91 آماده شده است این در حالی است که زیر ساخت ها و زمینه های کار برای مشارکت بیشتر اهالی تئاتر فراهم شده و مساله ای که می توانیم در سال آینده امیدوار به انجام آن باشیم نزدیک شدن اهالی تئاتر به عدالت بیشتر و استفاده بهینه از امکانات برای همه جامعه تئاتری است .

معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ادامه داد: ما نسل متعهد و جمعیت متکثری از اهالی تئاتر را داریم که هنوز دیده نشده اند و بزرگترین نوید ما در سال 91 این است که جمع بیشتری از اهالی تئاتر که شاید درسالهای گذشته فرصت دیده شدن نداشتند ، دیده شوند.

وی در بخش دیگری از صحبتهای خود با اشاره به اجرای نمایش مشروطه بانو که این روزها به کارگردانی حسین کیانی در تالار اصلی مجموعه تئاتر شهر روی صحنه است، خاطر نشان کرد : نمایش مشروطه بانو اثری جذاب و ارزشمند بود و انصافا اگر بخواهم در طول سال جاری از یکی دو کار نام ببرم که واقعا تراز تئاتر ایران است باید بگویم که مشروطه بانو اثری بود که نشان داد تراز تئاتر ایران در کجاقرار دارد و ما می توانیم به عنوان یک شاخص و الگو از حیث کیفیت این تئاتر معرفی کنیم .

شاه آبادی ادامه داد: نمایش مشروطه بانو شاخصه های یک تئاتر خوب و جذاب را به نحو کامل دارد و این نشان دهنده قدرت کارگردان ها و نویسنده های قوی کشور ماست که به بهترین وجه می توانند مفاهیم را صرف نظر از هرگونه سلیقه شخصی به مخاطب منتقل کنند، از سویی آشنایی مردم با اتفاقات تاریخ کشورشان از ضرورت ها ست که به اعتقاد من این اثر نمایشی با در نظر گرفتن این شرایط می تواند در تئاتر ایران به عنوان یک اثر ارزشمند و شاخص معرفی شود .

وی با اشاره به تلاش های هنرمندان در عرصه تئاتر خاطر نشان کرد: انصافا وقتی این کار را نگاه می کنیم می بینیم یک گروه 30 نفره که شش ماه درگیر این کار است چنین اثر با کیفیت و ارزشمندی را روی صحنه تئاتر می برند و پی به این موضوع می بریم که تئاتر بسیار کار سختی است و بسیاری از دستمزدهای ما و هزینه هایی که به نسبت آن کار انجام می شود، فوق العاده کم و ناچیز است.

بنا به گزارش روابط عمومی تئاتر شهر، معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی تصریح کرد: موضوع دستمزدها و تعرفه های موجود در حوزه تئاتر در حداقل شرایط قرار دار د و جا دارد که مجلس و دولت و زارت ارشاد با حساسیت بیشتری این موضوع را دنبال کنیم . چرا که میزان کار و بار و سختی که در این عرصه انجام می شود با میزان دستمزدهای مادی تناسبی ندارد و نشان می دهد که اگر اهالی تئاتر چراغ تئاتر را نگه داشتند چشم داشتی به این دستمزدها ندارند.

شاه آبادی تاکید کرد: تئاتر حوزه تاثیر گذار و بسیار پر نفوذی است که قدر این هنری که می تواند در هنر و فرهنگ کشور و نهادینه کردن مفاهیم در ذهن مخاطب تاثیر بگذارد دانسته نشده و امیدوارم بیش از پیش به این موضوع اهتمام ورزیده شود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

علیرضا نراقی:

نمایش‌هایی که دارای صحنه‌های پراکنده، چندگانه و زمان و مکان متغیر هستند، معمولاً از تکه‌هایی متفاوت تشکیل می‌شوند که یک ایده مغناطیسی در مرکز، آنها را کنار هم می‌گذارد. چنین ساختاری می‌تواند صحنه‌هایی جذاب و یا لحظاتی کاملاً ملال آور داشته باشد.

هر صحنه ممکن است با کیفیت برگزار شود و یا اینکه کیفیت لازم را نداشته باشد، اما آنچه در نهایت مهم است علاوه بر جذابیت و کیفیت، ایده‌ای محوری است که صحنه‌ها را هویت می‌دهد و می‌تواند هسته‌ای را برای نمایش بسازد تا بتوان از این طریق به پلاتی رسید که مغناطیس و قدرت جذب آن صحنه‌ها را به خود دارد. خود این پلات و هسته اصلی که می‌تواند کوچک یا بزرگ، ساده یا پیچیده باشد از طریق شخصیت‌ها و روابط آنها با خود و دیگران ساخته می‌شود. در واقع شخصیت‌ها هستند که کلیت صحنه‌ها را قابل تأمل می‌کنند و احساسات و ایده‌های اثر را شکل می‌دهند. صرف طراحی صحنه‌های مضحک، خشن، عاشقانه، سیاه و... کافی نیست. در چنین حالتی فقط می‌توان از تمهیدات هر صحنه به طور جداگانه لذت برد نه از موقعیت‌هایی نمایشی که از جایی به جایی می‌رسند، روندی دارند و روابطی را نشان می‌دهند و کنشی ایجاد می‌کنند. نتیجه  این نبود شخصیت و روند و کنش، رکود کلی اثر است و این رکود خود بدنه نمایش را به رقم صحنه‌های چشم نواز و بدیع از لذت تهی می‌کند. وقتی که صحنه‌ها از یک منبع  و زمینه هویت و شاکله پیدا نکنند و منفرد و جدا افتاده باشند، دیگر سرگرم کننده هم نخواهند بود و در نهایت جذابیت منفرد،جای خود را به کسالت می‌دهد.                                                                                            
 نمایش "آمدیم،نبودید،رفتیم" نوشته محمد چرم‌شیر آخرین کارگردانی رضا حداد است. نمایش بناست بازخوانی داستان پینوکیو باشد. نوعی بازتولید نمایشی از متنی که همه به نوعی با داستان و روابط آن آشنا هستند. اما بازخوانی قابل اعتنا باید تغییر در همین روابط و شخصیت‌های آشنا و تعریف آنها در افقی تازه و متفاوت باشد. لذا اثر بازخوانی شده اثری مستقل و تازه است که از روند گفت‌وگو با متن مبدأ به بازتعریف و نتیجه تازه‌ای رسیده که خود قابل خوانش و فهم است و از ذهنیت و جهان فکری بازخوان بیرون می‌آید. آنچه در بدنه اجرای حداد از بازخوانی چرم‌شیر دیده می‌شود، نه دارای شخصیت است و نه روابطی عینیت یافته بین آدم‌ها. نگاهی به آثار نمایشی‌ای که پلاتی مغناطیسی دارند و به مانند آمدیم، نبودید، رفتیم از مجموعه‌ای صحنه تشکیل می‌شوند نشان می‌دهد که شخصیت و آنچه در درون او می‌گذرد هیچ‌گاه قابل حذف نیست(نگاه کنید به سه گانه دیوید لینچ، بزرگراه گمشده، مالهالند درایو و اینلند ایمپایر که دارای پلاتی مغناطیسی هستند و شخصیت در آنها عامل اصلی پیش برنده است). متن بازخوانی شده تلاش کرده که اول تصویر مورد نظر ما از پینوکیو را دگرگون کند، اما وضوحی در نیاز، چگونگی برآورده کردن آن و روند شخصیت نمی‌سازد و تنها به یک کلیت که با بیمارگونگی و گروتسک ساخته شده، بسنده می‌کند. آدم‌های دیگر - به جز گربه نره و روباه مکار که تیپ‌های خوبی از کار درآمده‌اند- تمثالی بیش نیستند و از پایه یا بی‌ارتباط با روایت‌اند و یا مبهم و شکل نایافته‌اند. آدم‌های مبهم، غیرشفاف، بی تأثیر و قابل حذف در اجرا بسیار زیادند و همین موضوع نمایش را حتی اگر با معیارهای غیر وحدت گرای آوانگاردیسم و پست مدرنیسم بسنجیم،  سردرگم کرده است.  کاراکتر و روابط جدیدی در بازخوانی چرم‌شیر از پینوکیو  ساخته نمی‌شود. اجرای حداد به سیاق تئاترهای تجربی این روزهای ما، از کمک به رفع این ابهام سردرگم کننده متن عاجز است و حتی آن را تعدیل نمی‌کند، بلکه تشدید می‌کند. تمرکز اصلی اجرا و ایده‌های کارگردانی رضا حداد باعث عمق بخشیدن به عدم وضوح و تاریکی آدم‌ها و شکاف صحنه‌ها شده است. در اکثر موارد، جایگاه شخصیت‌های داستان معروف پینوکیو به هم ریخته شده است، اما دوباره با ذهنیتی برخواسته از درام چیده نشده و به همین دلیل تشخیص ارتباط آدم‌ها در خیلی از موارد سخت است. دیالوگ روی صحنه کم ترین رویارویی و تقابل را ایجاد می‌کند و از سوی دیگر احساسات خاصی را بروز نمی‌دهد یا اگر بروز می‌دهد از درون موقعیتی نیست که اثر گذار باشد، بلکه بر آمده از نوعی حالت است، حالتی که علت‌ها و دلایلش بریده شده و تنها در تصویری پر طمطراق نمایش داده می‌شود.                                                                                              

شروع نمایش حداد شروع جذابی است؛ چرا که از بهترین و انرژی بخش‌ترین بخش تئاترش یعنی کار گروه حرکات فیزیکال شروع می‌شود. تکنولوژی پر قدرت، موزیک زنده و طراحی و اجرای حرکت که در نوع خود بی‌نظیر است، در این نمایش عامل اصلی پیگیری است. در خیلی از مواقع به نظر می‌رسد که اگر حداد چینش‌ها و طرح های بی دلیل خود را حذف می‌کرد(مثل صحنه‌های کیوسک تلفن و یا ایستگاه رادیو و...) و حتی متن چرم‌شیر را فاکتور می‌گرفت و تنها به حرکات اکتفا می‌کرد، گروه پرقدرتش در حرکت، نمایشی با تجربه‌ای قابل درک و برانگیزاننده را ارائه می‌داد که همه آنچه که یک تئاتر نیاز دارد، در خود می‌داشت. اما ولخرجی‌ها و دوری کردن از ایجاز از یک سو و عدم وجود فرمی محدود کننده و بجای آن انبوهی از ایده پراکنی‌ها از سوی دیگر نتیجه کار حداد را از هم پاشیده کرده است که این از هم پاشیدگی با تحول طلبی، تنوع و پراکندگی زیباشناسانه یک اجرای پیشتاز کاملاً فرق دارد. نمایش حداد نمایشی است که آنقدر به زوائد پرداخته و آنقدر ترکیبات از هم جدا ایجاد کرده که دیگر چیزی از آدم‌ها و روابط، چشم را نمی‌گیرد و تمرکزی نمی‌طلبد. آنچه در نهایت، سرانجام اجرای "آمدیم نبودید رفیتم" می‌شود به هیچ وجه تأثیر تک گویی‌های پدر ژپتو، یا آزمایشات پینوکیو بر روی مغز انسان‌های بی‌گناه نیست، بلکه لحظاتی از تمهیدات تکنولوژیک و یا موسیقی گروه دارکوب و یا طراحی حرکت کار است که توسط لوآنا گرامگنا با نهایت جذابیت طراحی شده و توسط گروه حرکت به خوبی اجرا شده است.                                                                                   
 به لحاظ سبک، نمایش از سویی با چند پاره بودن و استفاده از چیزی نزدیک به خرده روایت، مایه‌هایی از پست مدرنیسم را داراست. از سوی دیگر تجربه‌ای در هنر اجرا محسوب می‌شود که از ترکیب چند عنصر تشکیل شده و نوعی کلاژ بصری را می سازد، از جنبه‌ای دیگر مایه هایی آخر الزمانی در تم تصاویر سه بعدی پروجکشن نهفته است. تئاتر تکنولوژیک و تئاتر فیزیکال بخش دیگر کار را به خود دارند. صحنه‌هایی کاملاً کمیک به معنای تلویزیونی آن، یعنی شکلی میان پرده‌ای هم دارد و لحظاتی از اجرا گروتسک‌اند به نوعی که خشونت، وحشت و تمسخر کنار هم می‌نشینند اما نمایش هیچ یک از اینها نیست و به جای استفاده از این سبک و گونه‌ها میان، آنها سردرگم است. در این میان کلمات و موتیف‌های سرگردان متن چرم‌شیر هم وجود دارند که  عاملی متنی به معنای اینکه پایه‌ای وحدت ساز و زمینه‌ای برای رشد و شاکله اجرا باشد نیست، بلکه یکی از چندین و چند ایده‌ای است که در نمایش پراکنده شده است. آنچه محصول کارگردانی حداد بوده علی السویه و بی‌الزام کردن همه عناصری است که در اجرا دیده و فهم می‌شود(یا نمی‌شود) یعنی همه عناصر از متن تا اجرا، می‌توانند نباشند.کوچکترین عاملی نمایش را مقید نمی‌کند، لذا هیچ عنصری برای پیگیری وجود ندارد، یا اگر وجود دارد توسط خود کارگردان جدی گرفته نمی‌شود.               
زمینه کار به نوعی است که به نظر بازیگر، چاره‌ای جز تکرار کلیشه‌های خود ندارد. نگاهی به بازی برزو ارجمند، سیامک انصاری، مهناز افشار (با وجود اینکه اولین بازی او در تئاتر است، ولی حضوری نه چندان پررنگ دارد) حتی رضا بهبودی و شبنم فرشادجو تصویری از همین تکرارهاست. در مقابل بازیگرانی که اجرا کننده یک تیپ مشخص بوده‌اند، موفق شده‌اند که تیپ‌های خود را با بداعت و تجربه‌ای تازه ارائه دهند. به همین دلیل از بازی‌ها آنچه در ذهن می‌ماند و قابل اشاره است، ستاره پسیانی و بابک حمیدیان در نقش روباه مکار و گربه نره،پانته آ پناهی‌ها در نقش دزد دریایی و خسرو پسیانی در اجرای پینوکیوست که توانسته‌اند با اجرای خلاقانه و پرجاذبه تیپ‌های خود، لحظاتی جذاب را در نمایش ایجاد کنند. نمایش مشخصاً در صحنه‌های گفت‌وگویی و مبتنی بر متن از خلق آن و لحظه‌ای جذاب یا دست کم قابل اشاره، عاجز است.
"آمدیم نبودید رفتیم" می‌توانست تبدیل به چند نمایش قابل بررسی شود، اما اینک همه این ایده‌های متفرق کنار هم چیزی جز نمایشی بی بدن نیستند.

 منبع : ایران تئاتر

شبکه خبری هنر

هنر پرس :

  جمشید مشایخی هنرمند پیشکسوت و ارزنده تئاتر، سینما و تلویزیون به خبرنگار هنرپرس گفت: تئاتر هنر مقدسی است و همواره در تلاش است بر فرهنگ این مرز و بوم تاثیرگذار قدم بردارد. اهالی این هنر ارزشمند گاهی با کمترین امکانات می‌کوشند که لحظه‌هایی خلاق و بکری را خلق کنند و چراغ تئاتر را روشن نگاه دارند. اصطلاحی است بین اهالی تئاتر که می‌گویند: "باید خاک صحنه خورده باشی" این جمله بر عمری که با تلاش و عشق و پشتکار در عرصه تئاتر گذرانده می‌شود دلالت دارد. 

به گزارش خبرگزاری شبستان، سی امین جشنواره بین المللی تئاتر فجر از فردا چهارشنبه 5 بهمن ماه 1390 با حضور هنرمندان داخلی و خارجی در شهر تهران و 5 استان البرز، گلستان، کرمانشاه، لرستان و خراسان شمالی آغاز به کار می کند.

در آستانه سی و دومین بهار انقلاب اسلامی ایران، جشنوار سی ام تئاتر فجر از فردا چهارشنبه پنجم بهمن ماه در بخش های فجر استانی، رادیو تئاتر، نمایشنامه خوانی کارگاه های آموزشی و همچنین اجراهای نمایش های آیینی آغاز به کار می کند.

بر همین اساس در بخش فجر استانی سی امین جشنواره تئاتر فجر فردا چهارشنبه 5 بهمن ماه نمایش «سکوتی با سه نقطه» به نویسندگی و کارگردانی محمدرضا عطایی فر در تالار شهید آوینی شهر خرم آباد، استان لرستان به روی صحنه خواهد رفت. همچنین در استان گلستان و در شهر گنبد کاووس نمایش« بانوی تسبیح» به نویسندگی و کارگردانی تارا جهانی راد و در شهر رامیان این استان نمایش «افسانه صد ماهی» به نویسندگی فریبا چوپان نژاد اجرا خواهد شد.

اما در بخش رادیو تئاتر فردا 5 بهمن ماه دو نمایش رادیویی در تالار استاد انتظامی خانه هنرمندان ایران اجرا می شود. بر همین اساس از ساعت 15 نمایش «ساحل» به نویسندگی آسیه امام رضایی و کارگردانی آرش جمال الدینی از استان فارس اجرا خواهد شد. همچنین از ساعت 18 نمایش «جرقه در انبار باروت» نوشته ابراهیم امینی و کارگردانی آرش جمال الدینی از استان فارس اجرا می شود. لازم به یادآوری است که آثار بخش رادیو تئاتر به صورت مستقیم از رادیو نمایش برای عموم علاقمندان نیز پخش خواهد شد.
 

در بخش نمایشنامه خوانی سی امین جشنواره تئاتر فجر و در تالار کنفرانس مجموعه تئاتر شهر؛ چهارشنبه 5 بهمن ماه از ساعت30/15 نمایشنامه «کودکانه های من خداحافظ» نوشته امیر لشکری و کارگردانی امیرحسین شفیعی از ورامین و از ساعت 30/17 نمایشنامه «مساعده» به نویسندگی و کارگردانی هادی حوری از تهران خوانش می شود.

اما در بخش کارگاه های آموزشی، روز چهارشنبه کارگاه «ماسک و پرسونا»، برایان دولِی از ساعت 9 تا 13 در پلاتو طبقه 7 تالار وحدت و کارگاه «بدن در سایه ها» یورگاس نانوریس نیز از ساعت 14 تا 18 در پلاتو شماره 1 تئاتر شهر برگزار خواهد شد. همچنین در این بخش از ساعت 17 نمایشگاه عکس نمایش «مرگ و زندگی مارینا آبراموویچ» به کارگردانی رابرت ویلسون با عکاسی امید هاشمی در سالن انتظار تماشاخانه ایرانشهر افتتاح می شود.

در بخش اجرای نمایش های آیینی نیز نمایش«دشت بلوط بنفشه» نوشته بهار لطافتیان و کارگردانی سید فریدون احمدی از سنندج از ساعت 11 در محوطه کاخ گلستان اجرا خواهد شد. همچنین در محوطه مجموعه تئاتر شهر از ساعت 16 نمایش «تکم» به نویسندگی و کارگردانی مهدی صالح یار از مرند و از ساعت 45/16 نمایش«دشت بلوط بنفشه» نوشته بهار لطافتیان و کارگردانی سید فریدون احمدی از سنندج اجرا می شوند.

 

پیش فروش اینترنتی بلیت های سی امین جشنواره تئاتر فجر به پایان رسید

با استقبال مخاطبان 30 در صد از بلیت نمایش های سی امین جشنواره بین المللی تئاتر فجر که به صورت اینترنتی عرضه شده بود به فروش رسید.

حسن جودکی مدیر سامانه فروش الکترنیکی این دوره از جشنواره با اعلام این خبر گفت:« پیش فروش آنلاین بلیت های این دوره از جشنواره تئاتر فجر از اول تا سوم بهمن ماه آغاز شد که با استقبال مخاطبان روبرو و 30 در صد از کل بلیت های جشنواره به صورت اینترنتی به فروش رسید.»

وی در ادامه افزود:« با توجه به در خواست مخاطبان به دلیل ایام تعطیل سامانه فروش تا ساعت 10 روز سه شنبه 4 بهمن ماه نیز به ارائه خدمات پرداخت و بر همین اساس کلیه بلیت های در نظر گرفته شده برای فروش اینترنتی از سوی متقاضیان خریداری شد.»

جودکی با اشاره به استقبال مخاطبان گفت:« استقبال از آثار بخش بین الملل و نمایش های کارگردانان شناخته شده ای همچون حسین پاکدل، حمید آذرنگ، آتیلا پسیانی و هادی مرزبان بیشتر بود و بلیت این آثار زودتر از دیگر آثار به پایان رسید.»

مدیر سامانه فروش الکترنیکی سی امین جشنواره تئاتر فجر در پایان اعلام کرد:« بلیت های پیش خرید شده از سوی مخاطبان در روزهای 7 و 8 بهمن ماه از طریق گیشه تئاترشهر به علاقمندان تحویل داده خواهد شد. همچنین پس از تحویل بلیت های فوق پیش فروش حضوری بلیت نمایش های سی امین جشنواره تئاتر فجر آغاز خواهد شد.»

 

افتتاح نمایشگاه عکس نمایش«مرگ و زندگی مارینا آبراموویچ» رابرت ویلسون
سی امین جشنواره تئاتر فجر که نگاه آموزشی و دانشگاهی را سر لوحه فعالیت های خود قرار داده است، با همین رویکرد با کارگاه های آموزشی و نشست های تخصصی اساتید مطرح دنیا افتتاح می شود.

سی امین جشنواره تئاتر فجر از فردا چهارشنبه پنجم بهمن ماه با آغاز به کار کارگاه های آموزشی این دوره از جشنواره و همچنین افتتاح نمایشگاه عکس امید هاشمی از نمایش «مرگ و زندگی مارینا آبراموویچ» به کارگردانی رابرت ویلسون شروع خواهد شد.

بر این اساس از روز چهارشنبه 5 بهمن ماه کارگاه «ماسک و پرسونا»، برایان دولِی از ساعت 9 تا 13 در پلاتو طبقه 7 تالار وحدت برپا می شود. همچنین کارگاه «بدن در سایه ها» یورگاس نانوریس نیز از ساعت 14 تا 18 در پلاتو شماره 1 تئاتر شهر برگزار خواهد شد.

اما در اولین افتتاح رسمی سی امین جشنواره بین المللی تئاتر فجر؛ از ساعت 17 نمایشگاه عکس نمایش «مرگ و زندگی مارینا آبراموویچ» به کارگردانی رابرت ویلسون با عکاسی امید هاشمی در سالن انتظار تماشاخانه ایرانشهر با حضور علاقمندان، رحمت امینی دبیر این دوره از جشنواره و دیگر مسئولین جشنواره سی ام تئاتر فجر افتتاح می شود.

 

ترکیه با نمایش « من، تو، او، ما، شما، ایشان» به جشنواره تئاتر فجر می آید
نمایش «من، تو، او، ما، شما، ایشان» به نویسندگی و کارگردانی افتال گولبوداک از کشور ترکیه در بخش خیابانی و فجر استانی سی امین جشنواره بین المللی تئاتر فجر اجرا خواهد شد.

گروه کورکونابازلار(curcunabazlar) نمایش خیابانی«من، تو، او، ما، شما، ایشان» را که یک نمایش بدون کلام است، را در بخش نمایش های خیابانی و فجر استانی این دوره از جشنواره تئاتر فجر اجرا خواهد کرد.

این نمایش از سوی نمایشگر، بی واسطه با تماشاگر ارتباط برقرار می کند و به کمک تماشاگران به خلق موقعیت های کمیک و خلاقانه می پردازد. افتال گولبوداک نویسنده، کارگردان، بازیگر، طراح رقص و گریم این نمایش است.

افتال گولبوداک عضو انجمن بین المللی تئاتر کودکان و نوجوانان است و تاکنون کارگردانی و طراحی نمایش های خیابانی؛ «دیدار با مترسک»، «چوپان آیدا»، «سیرک رویاها دارد شروع می شود!»، «سوغاتی استانبول» و «لی لی لام» را بر عهده داشته است.

نمایش « من، تو، او، ما، شما، ایشان» علاوه بر اجرا در بخش بین الملل نمایش های خیابانی سی امین جشنواره بین المللی تئاتر فجر در استان البرز نیز اجرا خواهد شد.

 

تبلیغات گسترده محیطی سی امین جشنواره بین المللی تئاتر فجر در تهران
سطح شهر تهران در آستانه برپایی سی امین جشنواره بین المللی تئاتر فجر با همکاری نهادهای مختلف میزبان تبلیغات محیطی این دوره از جشنواره خواهد شد.

بنابر گزارش پایگاه رسمی اطلاع رسانی سی امین جشنواره بین المللی تئاتر فجر؛ وحید لک مدیر ارتباطات و تبلیغات این دوره از جشنواره با اعلام این خبر گفت:« در فضای تبلیغاتی جشنواره سی ام تئاتر فجر فضاهای متفاوتی استفاده خواهد شد. در بخشی از تبلیغات محیطی، استفاده از فضاهای تبلیغاتی در ارتفاع مانند عرشه پل های هوایی، بیلبورد ها و پرتابل های شهری مورد استفاده قرار خواهد گرفت.»

وی ادامه داد:« در بخش دیگر، لمپ پست بنرهای اتوبان ها و تلویزیون های شهری فضاهای باز در نظر گرفته شده است. همچنین در تبلیغات های زیر زمینی نیز با چاپ بنرهای جشنواره و پخش تیزر در ایستگاه های مترو، از این فضاها نیز بهره برداری خواهیم کرد. این در حالی است که تبلیغات متحرک نیز خواهیم داشت و 6 هزار اتوبوس شهری به وسیله پوسترهای جشنواره تبلیغات متحرک جشنواره را بر عهده خواهند داشت.»

مدیر ارتباطات و تبلیغات سی امین جشنواره تئاتر فجر افزود:« در حوزه تبلیغات مکتوب، چاپ جدول برنامه ها در کتاب های تبلیغاتی شهری را داشتیم و در تبلیغات رسانه های دیداری نیز تیزر جشنواره سی ام تئاتر فجر از شبکه های مختلف در حال پخش است.»

وی با اشاره به تبلیغات در فضاهای فرهنگی گفت:« به صورت گسترده پوستر و جدول برنامه های سی امین جشنواره تئاتر فجر در تمامی فضاهای فرهنگی شهر تهران اعم از فرهنگسراها، خانه های فرهنگ و کتابخانه ها صورت گرفته است. همچنین چاپ جدول برنامه های این دوره از جشنواره و نصب آنها در مکان ها و سالن های اجراهای آثار سی امین جشنواره بین المللی تئاتر فجر از دیگر برنامه های تبلیغی این دوره از جشنواره است.»

وحید لک در پایان با تشکر از نهادها و سازمان های همراه با سی امین جشنواره تئاتر فجر گفت:« دکتر سید محمدهادی ایازی معاون امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران، علی جعفری رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان تهران، دکتر جواد شوشتری مدیرعامل سازمان زیباسازی شهرداری تهران، دکتر محمد علی منفرد مشاور و مدیر کل روابط عمومی و بین الملل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، احسان الله حجتی مدیرکل دفتر تبلیغات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ، دکتر مجید سرسنگی مدیرعامل خانه هنرمندان ایران، عبادالله رمضانی معاون فرهنگی معاونت فرهنگی و اجتماعی شهرداری تهران، محمد قلی ها مدیرعامل شرکت بهره برداری راه آهن شهری تهران و حومه، پیمان سنندجی مدیرعامل شرکت اتوبوسرانی تهران و حومه، مهندس کفایت مند شهردار منطقه 11 شهرداری تهران و برزین ضرغامی مدیرکل فرهنگی و تبلیغات سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران؛ در جهت برگزاری هرچه بهتر جشنواره و اطلاع رسانی به مخاطبین جشنواره همکاری صمیمانه ای با سی امین جشنواره بین المللی تئاتر فجر داشتند.»

یادآوری می شود سی‌امین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر به دبیری رحمت امینی از تاریخ 5 تا 22 بهمن سال جاری در تهران و استان های البرز، گلستان، کرمانشاه، لرستان و خراسان شمالی برگزار می‌شود.

برای دریافت اطلاعات بیشتر به سایت جشنواره تئاتر فجر www.fitf.ir مراجعه کنید.

منبع : شبستان

 

داوران بخش نمایش های خیابانی سی امین جشنواره بین المللی تئاتر فجر، در آستانه برپایی این رویداد هنری معرفی شدند.

به گزارش دریافتی سایت ایران تئاتر از پایگاه رسمی اطلاع رسانی سی امین جشنواره بین المللی تئاتر فجر؛ نمایش‌های خیابانی جشنواره سی‌ام تئاتر فجر از تاریخ 12 تا 19 بهمن ماه در محوطه تئاتر شهر، باغ هنر و پارکینگ تالار وحدت اجرا خواهند شد. بر همین اساس نمایش های خیابانی این دوره از جشنواره؛توسط مریم معترف، علی پویان و شهرام کرمی داوری می شوند.
لازم به یادآوری است 25 نمایش خیابانی در سی امین جشنواره بین المللی تئاتر فجر به روی صحنه خواهد رفت که 9 نمایش در بخش مسابقه، 10 نمایش از منتخبان ششمین جشنواره بین المللی تئاتر خیابانی مریوان و 5 نمایش در بخش آئینی اجرا خواهند داشت.
همچنین نمایش «سوارکاران» به کارگردانی ژان لوک پره ووست از کشور فرانسه نیز در بخش بین الملل نمایش های خیابانی سی امین جشنواره تئاتر فجر اجرا خواهد شد.
یادآوری می شود سی‌امین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر به دبیری رحمت امینی از تاریخ 5 تا 22 بهمن سال جاری در استان های تهران، البرز، گلستان، کرمانشاه، لرستان و خراسان شمالی برگزار می‌شود.
برای دریافت اطلاعات بیشتر به سایت جشنواره تئاتر فجر www.fitf.ir  مراجعه کنید.

   منبع:ایران تئاتر

به گزارش هنرپرس، جهانگیر الماسی بازیگر سینما و تلویزیون درباره وضعیت و عملکرد تئاتر کشور گفت: تئاتر هنر مادر و مولد است، زیرا هنری اصیل است؛ این ویژگی هنر نمایش را فاخر و نسبت به سایر هنرهای تصویری و نمایشی برتر می کند.

وی در مورد تاثیر جشنواره تئاتر فجر بر کلیت تئاتر کشور گفت: در حال حاضر هنر نمایش وارد دوران جدیدی از حیات خود شده و در راه رسیدن به تئاتر ملی، گام های موثر و خوبی برداشته شده است. حضور گسترده و موثر مردم در سالن های نمایش واقعا مبارک و فرخنده است و این دستاورد بدون حضور جشنواره تئاتر فجر به دست نمی آمد.
 
الماسی ضمن تاکید بر ارزش های جشنواره تئاتر فجر در رشد تئاتر کشور گفت: همزمانی برگزاری جشنواره فیلم و تئاتر فجر نمی گذارد تا به خوبی از نمایش های جشنواره تئاتر فجر بهره مند شوم، اما تلاش می کنم در طول برگزاری سی امیی جشنواره تئاتر فجر از برخی نمایش های ایرانی و خارجی دیدن کنم.
 
سی‌امین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر از تاریخ 5 تا 22 بهمن سال جاری به دبیری رحمت امینی برگزار می‌شود.

                                

                                              منبع:شبکه خبری هنر

به گزارش هنر پرس، خانه تئاتر پس از تعطیلی خانه‌ سینما بیانیه‌ای در این باره صادر كرد.

متن بیانیه خانه تئاتر به این شرح است:

در شهر ما قفل بر در خانه‌ای بستند. خانه سینما، خانه‌ی روشنگرانی که بر تیرگی‌ها پرتو می‌افکنند. آنها که در عبور از سایه روشن‌های روزگار امیدها و آرزوهای ملتی را بر دوش کشیدند و به امروز رساندند. خانه‌ای که اهل خانه‌اش همواره با فرهنگ سوداگری در ستیز بوده‌اند تا حریم فرهنگ عقلانی به دست نااهلان شکسته نشود. خانه‌ای که خشت‌های آن در کوره تاریخ ملتی قوام یافته است که هیچ باور ویرانگری نتوانسته است به فرهنگ آن فرمان دهد.

مأوای هنری که غایت‌اش شکوفایی انسان است. هنری که اگر خانه‌ای بنام او بنا شده است بی‌تردید برای حفظ کرامت آنهایی است که پرده‌های آبی به ما نشان می‌دهند که دنیا بی‌عشق و بخشش، دوزخی از خشم و انتقام است.

خانه‌ای که احترام به اهل خانه‌اش یعنی پذیرش حق جامعه برای کسب آگاهی و برخورداری از آموزش برای تعیین سرنوشت خویش. خانه‌ای که سالهاست سیمرغ‌های فرهنگ این مرز و بوم از بام آن به پرواز درمی‌آیند تا در گستره فرهنگ جهان سفیران صلح و پیام آوران دوستی باشند. اما شگفتا آنها که با شتاب و تنگ حوصلگی حکم به بستن این خانه داده‌اند خود متولی فرهنگ و دایه‌دار گشایش هستی فرهنگ بوده‌اند. کسانی که نگهبانی از دستاوردهای فرهنگی و هنری این سرزمین وظیفه قانونی، ملی و اخلاقی آنهاست و باید در برابر جامعه و تاریخ پاسخگو باشند. آنها که پیش از صدور رأی به بستن این خانه یا هرخانه دیگری به این می‌اندیشیده‌اند که چگونه می‌توان از اعتلا بخشیدن به فرهنگ و کوشش آگاهانه برای ساخت جهان بهتر سخن گفت بی‌آنکه به حقوق معنوی و قانونی و دستاوردهای تاریخی پدیدآورندگان آن به دیده احترام نگریسته باشند.

باشد که بار دیگر آموزه‌های فرهنگی و تاریخی این سرزمین به ما و همه کسانی که مسئولیت حفاظت و حمایت از فرهنگ و هنر کشور را دارند؛ یادآور شود که جبران خطا قدم برداشتن بطرف خود است و امید که در آینده نزدیک نظاره‌گر گشایش خانه‌ای باشیم که جامعه فرهنگی ما به داشتن آن مفتخر است.

صنوف زیرمجموعه خانه تئاتر: کانون کارگردانان، کانون نمایشنامه‌نویسان، انجمن بازیگران، انجمن نویسندگان و منتقدان، انجمن طراحان صحنه و لباس، انجمن چهره‌پردازان، انجمن نمایشگران خیابانی، انجمن نمایشگران عروسکی، انجمن تئاتر کودک و نوجوان، انجمن کارکنان فنی وهنری، انجمن عکاسان، انجمن طراحان پوستر، انجمن موسیقی تئاتر، انجمن نمایشگران حرکت.

                                        

                                                       منبع :خبر گزاری هنر

                                                              

شورای سیاستگذاری سی‌امین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر با حضور 15 صاحب نظر حوزه تئاتر و فرهنگ عمومی کشور، به عنوان شورای برنامه‌ریزی کلان این رویداد بین‌المللی، معرفی شدند.

به گزارش هنرپرس، این شورا تبیین راهبردهای کلان جشنواره، تدوین سیاست‌ها، ترسیم افق‌ هدف‌گذاری و جهت دهی برنامه‌های سی امین جشنواره بین المللی تئاتر فجر را برعهده دارد.

بر این اساس در این شورا دکتر حمید شاه آبادی معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و رئیس شورای سیاست‌گذاری، مرتضی تمدن استاندار تهران، محمدعلی شهنی دشتگلی سرپرست اداره کل هنرهای نمایشی، جواد آرین منش نایب رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی، رمضان شجاعی کیاسری عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی، حجت الاسلام رمضان موسوی مقدم قائم مقام سازمان صدا و سیما، محمدهادی ایازی مشاورعالی شهردار و معاون فرهنگی اجتماعی شهردار تهران، ایرج راد مدیرعامل خانه تئاتر، حسین مسافر آستانه مشاور نمایشی معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، دکترسعید کشن فلاح مدیر امور نمایشی حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی، دکتر مجید سرسنگی مدیرعامل خانه هنرمندان ایران، دکتر محمود عزیزی، دکتر علی منتظری، داود رشیدی و دکتر رحمت امینی دبیر سی امین جشنواره تئاتر فجر حضور خواهند داشت.
  خبرگزاری هنر

حسن معجونی سرپرست گروه "لیو"، پیرامون توجه به نیاز مخاطب عام تئاتر به خبرنگار هنرپرس گفت: توجه به نیاز مخاطب عام باید دغدغه سیاست‌گذاران هنری باشد نه هنرمندان. هنرمند باید کار خودش را بکند و مدیریت در هدایت او بکوشد. به اعتقاد من توجه به سلایق متنوع و گسترده طیف عظیم مخاطبان تئاتر باید در دستور کار ارگانهای مدیریت فرهنگی و هنری قرار بگیردنه هنرمندان.
 
وی افزود: هنرمند در این بخش وظیفه‌ای ندارد. حرف زدن از نیاز مخاطب عام، سیاست‌گذاری ما در تئاتر، صحبت کردن از انسان و تمامیت او، سه بخش کاملا متفاوت است که هیچ وقت در شرایط کنونی تئاتر ما با هم تلاقی نکرده و یکجا جمع نشده است. سیاست دارد برای اصلاح فرهنگ برنامه ریزی می کند، هنرمند دارد در آثارش از انسان سخن می‌گوید و در طرف دیگر مخاطب و نیازهایش در گوشه‌ای منتظر دیدن آثار مورد علاقه شان هستند.این سه مهم، باید همواره در کنار هم به حیات تئاتر دامن بزنند. در شرایط حاضر جلوه‌ای از توجه به مخاطب عام را درنمایش های کمدی می‌بینیم.

این کارگردان و بازیگر تئاتر ادامه داد: هنرمند از انسان و تمام نیازهایش سخن می‌گوید که در برهه‌ای مشخص ممکن است با نیاز مخاطب عام همسان باشد. آثاری وجود دارد که به لحاظ هنری درجه یک هستند و مخاطب خود را هم دارند و از طرف دیگر، آثاری نیز موجود است که از ارزش هنری برخوردار نیستند اما باز مخاطب خود را جذب کرده اند. اینکه اثری مخاطب نداشته باشد و با سالن خالی از تماشاگر روبه رو شود و کارگردان بگوید کسی کار مرا درک نمی‌کند یک جور شانه خالی کردن است.

معجونی ادامه داد:‌ حتی جسارت آمیزترین تئاترها که با فهم سختی هم همراه است، تماشاگر زیادی دارد چراکه پر از نشانه‌های انسانی است و همه آن را می‌پذیرند. یک الگوی کهن که ممکن است در طول تاریخ به اشتباه در اذهان برخی از هنرمندان بوجود آمده است باید اصلاح شود و آن این است که فکر می‌کنیم اثری هنری است که آدم‌های کمتری بتوانند آن را بفهمند. در حال حاضر تئاتر مخاطب خودش را دارد به شرط اینکه او را از سالن‌ها نرانیم و فقط هنرمند را در کشاندن او به سالن‌ها مسئول ندانیم.

وی در پایان گفت: هنرمند کاسب کار نیست که بنشیند فکر کند که چکار کنم تا افراد بیشتری را مجذوب خود کنم هنرمند اگر به درستی به انسان بپردازد، مطمئنا با استقبال مخاطب هم رو به رو خواهد بود. کسی که باید به مخاطب فکر کند هنرمند نیست بلکه مسئولان مدیریت فرهنگی هستند که باید به مخاطب و جذب او فکر کنند و برنامه ریزی کنند.

شبکه خبری هنر

منابع : تئاتر شهر

          ایران تئاتر

منبع : ایران تئاتر

نگاهی به نمایش ”ولپن” نوشته ”بن جانسون” و کارگردانی ”مهدی کوشکی”

مهرداد ابوالقاسمی:
وجود نیروهای «خیر» و «شر» و تقابل آنها با یکدیگر همانند بخش عمده‌ای از نمایشنامه‌های موجود در تئاتر، عناصر پیش برنده نمایش «ولپن» را تشکیل می‌دهد، اما نگاه و دراماتورژی مهدی کوشکی سبب شده تا نمایش «ولپن» بیش از آنچه که در متن وجود دارد بر صحنه دیده شود و تماشاگر اجرایی را شاهد باشد که باعث حلول دوباره متن در اذهان شود.

در نمایش «ولپن» به کارگردانی مهدی کوشکی، با خالی کردن صحنه از هرچه آکسسوار و وسایل و بازیگر اضافی است، به همان میزان صحنه مملو از فضایی شده که دنیای ذهنی جدیدی را برای تماشگر رقم می‌زند و این دنیای جدید است که فضایی مدرن به نمایشی کاملا کلاسیک بخشیده و حتی همین نگاه و رویکرد است که تاثیراتش را بر ریتم، میزانسن، تمپو، ضرباهنگ و ... وارد کرده و در نهایت انسجامی را در کلیت اثر پدید آورده که حتی به جرات می‌توان گفت نتیجه این اجرا نه تنها از یک اجرای دانشجویی که حتی از بخش عمده‌ای از اجراهای حرفه‌ای تئاتر ایران هم بالاتر رفته است.
«ولپن» یا نیروی شر داستان، انسانی است سرشار از خصلت‌ها و صفت‌های شر و پلید که همین شرارت‌ها باعث و بانی اصلی پیشبرد داستان و خلق روایت‌ها و داستان‌های موازی می‌شود و در عین حال به دلیل مکار بودن این شخصیت است که تمامی عناصر، اتفاقات و رویدادها جنبه‌ای دراماتیک و نمایشی پیدا می‌کنند و به دلیل همراستا بودن عناصر مفهومی و محتوایی با سیر داستانی نمایش است که نتیجه‌ای متفاوت و البته واحد میان فرم و محتوا را رقم می‌زند.
نمایش با رویکردی گزارش‌گونه از اتفاقات و رویدادهای حال و آینده آغاز می‌شود و سیر ژورنالیستی در پس خود دارد، اما این گزارش‌گونگی به تدریج با روند داستانی وجوهی دراماتیک می‌گیرد و در نهایت رویکردی انتقادی نسبت به انسان‌ها و جامعه را تصویر می‌‌کند که قابل تعمیم دادن به هر جامعه و فضایی با هرگونه ارزشی است.
 تلاش شخصیت‌ها برای رسیدن به منافع بیشتر و همین‌طور تلاش برای تخریب یکدیگر با هدف دستیابی به دنیا و زندگی بهتر شاخصه اصلی تمام شخصیت‌های نمایش «ولپن» است که به خوبی در تک تک شخصیت‌ها به انواع و انحا مختلف متبلور شده و همراهی آن با تحلیل درست مهدی کوشکی در مقام کارگردان سبب شده تا اجتماعی کوچک بر صحنه بزرگترین ارزش‌ها و ضد ارزش‌های جهانی که متعلق به تاریخ و جغرافیای خاصی نیست تصویر شود.
نمایش «ولپن» نمایشنامه‌ای پُرکنش و پُرپرسوناژ است که کشمکش میان شخصیت‌ها و نوع روابط سبب پیش برد داستان و خلق لحظاتی دارماتیک می شوند و در عین حال جذابیت بصری زیبایی را رقم می‌زنند. در حقیقت این بزرگترین شاخصه نمایشنامه، به بزرگترین کشف و شهود مهدی کوشکی تبدیل شده و با پرورش و پرداخت همین بزرگترین شاخصه نمایشنامه است که اجرایی موفق از نمایشنامه «ولپن» را با گروهی دانشجو رقم زده است.
مبنای طراحی صحنه و طرح کارگردانی نمایش، بر یک «لته» سفید استوار شد که همین لته سبب کاهش زمان طولانی نمایش در تغییر صحنه‌های بیشمار نمایش شده و علاوه بر آن به مهر تائید و تاکیدی بر تغییر دیوارهای ونیز شده است و تحرک صحنه‌ای بالایی را رقم زده که به خصوص در صحنه‌های کمدی و هجو موقعیت‌ها و شخصیت‌های نمایش، یاریگر خوبی برای کارگردان و بازیگران نمایش شده و در عین حال موقعیت و رویکرد منحصر به فردی را پدید آورده است.
در حقیقت علاوه بر پدیدار یا پنهان کردن بازیگران بر صحنه، این لته که مبنای طراحی میزانسن‌های نمایش هم هست، به عنصری دراماتیک تبدیل شده و هوشمندی کوشکی را در گرفتن نبض ریتم و ضرباهنگ نمایش در دستانش رقم زده است.
بهره‌گیری درست از فضا و هم جهت کردن آن با میزانسن‌ها برای تنوع بخشیدن به ورود و خروج بازیگران و به تبع آن دوری جستن و فرار از گرفتاری در ورطه کلیشه و تکرار از دیگر ترفندهای هوشمندانه کوشکی به حساب می‌آید که انسجام خاصی به نمایش بخشیده  و در عین حال تسلط کارگردان بر عناصر صحنه‌ای  و زیبایی‌شناسی بصری را هویدا کرده است.
تسلسل رویدادها و اتفاقات نمایشنامه و پیوند خوردن آن با نگاه کمیک و هجو روابط، موقعیت‌های نابی را در جای جای مختلف نمایش رقم زده است که نمایش را به لحاظ سیر داستانی در کوتاه‌ترین زمان ممکن به سرانجام می‌رساند.
در کنار تمام نقاط قوت کارگردانی نمایش، باید اشاره‌ای هم به بازی‌های خوب بازیگران نمایش داشت که بخش عمده موفقیت اجرا مرهون تلاش‌های بازیگران و درک و دریافت‌ها درست آنان از نمایشنامه و به تبع آن در اجرا است. سادگی و صمیمت بازیگران در اجرا و دوری جستن از اغراق‌های بیهوده برای بزرگ‌نمایی و دوری از تیپ‌سازی که عموما خاص نمایشنامه‌ای از این دست محسوب می‌شود از جمله ویژگی‌های بازی‌های بازیگران نمایش «ولپن» است.

منبع:ایران تئاتر

 رامتین شهبازی:
محمد عاقبتی این روزها نمایش‌های "شاهزاده اندوه" را در مجموعه تئاترشهر و "زنی از گذشته" را در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه دارد که هر دو از منظر روایت نمایشنامه و تکنیک اجرایی آثاری متفاوت محسوب می‌شوند. آثاری که می‌توان ردپایی از بازیگوشی و دوری از روال عادی و مرسوم را در آنها به تماشا نشست.

نمایش "زنی از گذشته" که هدف این نوشتار است از چند منظر قابل بررسی است. اولین پنجره‌ای که در این اثر توجه مخاطب را به خود جلب می‌کند بازی با زمان است. گسست و پیوست‌های زمانی در این نمایشنامه یکی از وجوه مشخصه آن به شمار می‌آید که شاکله اصلی روایی نمایشنامه را نیز شکل می‌دهد. بازی با زمان در سینما امری آشناست و در این سال‌ها تماشاگر حرفه‌ای سینما فیلم‌های بسیاری را دیده که قاعده‌های مرسوم را در ‌بازی با زمان شکسته‌اند و از این رهیافت به انگاره‌هایی دست یافته‌اند که فراروایت‌های علت و معلول، قضاوت و... را تحت تاثیر خود قرار داده است.
اما تماشاگر ایرانی به جز چند کار از محمد یعقوبی، ایوب آقاخانی و چند نویسنده محدود دیگر کمتر با مقوله شکست زمان رو به رو بوده است و شاید همین محافظه کاری در درک زمان باعث شده که عاقبتی در میانه نمایش خود گسست‌های زمانی را به تماشاگر یادآوری کند.
می‌توان بحث را از همین گسست‌ها و پیوست‌های زمانی آغاز کرد؛ اما نکته مهم‌تری از مقوله زمان در نمایش زنی از گذشته وجود دارد که زمان به یکی از زیرشاخه های آن تبدیل شده است. این نکته مسئله روایتگری و چگونگی حضور راوی در نمایش است.

از روزگاران بعید یکی از دغدغه‌های مهم نمایشگران چگونگی روایت برای مخاطبان بوده است. ریمون کنان روایت را بازنمایی گفتار می‌داند. او در همین زمینه و شناسایی چگونگی شکل گیری گفتار؛ دیرینه تحقیق خود را به سال‌های بسیار دور می‌برد و می‌نویسد:" سقراط در کتاب سوم جمهوری افلاطون تمایزی میان دو شیوه گفتار قائل است: خودگویی و محاکات. ویژگی بنیادین خودگویی این است که شاعر خود سخنگوست. چندان که حتی نمی‌کوشد به ما بگوید، کسی جز او سخن می‌گوید. اما در محاکات شاعر بر آن است این توهم را به بار آورد که این او نیست که سخن می گوید. "
دیوید بردول نیز، در فصل نخست کتاب خود، روایت در فیلم داستانی این مهم را مورد توجه قرار می‌دهد. او خودگویی را روایت وابسته به کلام و شعر غنایی می داند و محاکات را بازنمایی نمایشی می‌پندارد.
این دو شیوه در شناسایی نوع گفتار ما را به بنیان‌های نخستین روایت می‌رساند. زیرا بعد ها ارسطو نیز با بسط واژه محاکات(Mimesis) روایتگری بر مبنای کنش بازیگر را از روایت نقلی جدا کرد.
ارسطو در کتاب خود فن شعر برای ما می‌گوید که : کسانی که تقلید می‌کنند کارشان توصیف کردارهای اشخاص است و این اشخاص نیز به حکم ضرورت یا نیکانند یا بدان...."
ارسطو در این تعریف می‌خواهد بگوید که در عمل تقلید، روایتی متولد می‌شود. ما در تقلید اعمالی را بازنمایی می‌کنیم . این نگاه ارسطو با روایت نقلی (Digesis) تفاوت هایی دارد.
او در تعریفی که از تراژدی ارائه کرده است این وجه تمایز را آشکار می کند:" تراژدی تقلید است از کار و کرداری شگرف و تمام دارای درازی و اندازه‌ای معین،به وسیله کلامی به انواع زینت‌ها آراسته و به آن زینت‌ها نیز هریک به حسب اختلاف اجزاء مختلف، و این تقلید به وسیله کردار اشخاص تمام می‌گردد، نه اینکه به واسطه نقل و روایت انجام پذیرد و شفقت و هراس را بر انگیزد تا سبب تزکیه نفس انسان از این عواطف و انفعالات گردد."
در نمایش زنی از گذشته نیز نحوه حضور راوی در داخل و خارج نمایش اهمیتی دو چندان دارد. ما در داخل نمایش با دختری جوان رو به رو هستیم که از ابتدای نمایش روی صحنه حاضر است و در سطحی فراتر از سطح عمومی صحنه به دوردست می‌نگرد. این دختر در ادامه علاوه بر نقشی که درون نمایش به عنوان یک شخصیت برعهده می‌گیرد به راوی اثر هم تبدیل می‌شود. این راوی متناسب با برخی از صحنه‌ها لب به سخن گفتن می‌گشاید که همین نکته او را در کانون توجه قرار می‌دهد. همانگونه که در مقدمه بالا آمد روایت یا محاکاتی است یا نقلی، اما زمانی که یک نویسنده و یا یک کارگردان تصمیم می‌گیرند هر دو را کنار یکدیگر قرار دهند، بیش از همه بر اهمیت موضوع تاکید می‌کنند. یعنی گویا آن حادثه بخصوص را از متن اصلی جدا کرده و داخل یک گیومه قرار می‌دهند. زنی که از گذشته‌های دور مرد خانه به دیدار آنها آمده در ابتدا به هر ترفندی قصد دارد وارد منزل مرد و همسرش شود. اما با مخالفت مرد رو به رو شده و در آستانه باقی می‌ماند. در طول نمایش زمانی که او وارد خانه می شود، اتفاقات مختلفی رخ می‌دهد و کانون خانواده مرد آرام آرام از هم پاشیده شده و در نهایت به مرگ اعضای خانواده می‌انجامد. بنابراین نحوه ورود این زن به خانه یکی از کلید واژه های اصلی این روایت محسوب می‌شود و اینجاست که راوی درون نمایش لب به سخن می‌گشاید. او کنش پسر خانواده، که سنگی به سمت زن غریبه پرتاب می‌کند را با دقت توصیف می‌نماید. یعنی در عین حال که ما کنش پسر را می‌بینیم، همان را از زبان دختر نیز می‌شنویم. زیرا بعدتر که پسر می‌انگارد، زن را کشته او را به داخل منزل می‌آورد و به این ترتیب رشته حوادث به هم متصل می‌شود. یا در انتهای اثر، همین دختر نحوه مرگ مادر خانواده را توصیف می‌کند، با این تفاوت که این بار او به تغییر منظرگاه راوی اشاره کرده و این بار متن در شکلی دیگر برجسته شده و داخل گیومه قرار می‌گیرد.
از سوی دیگر نویسنده و کارگردان با این ترفند نوعی بازی با زمان را نیز شکل می‌دهند. روایت نقلی عموما نمی‌تواند در زمان حال رخ دهد. روایت نقلی همواره متعلق به گذشته است. بنابراین زمانی که پسر سنگ را به سمت زن پرتاب می‌کند و دختر آن را برای ما به روایت می‌نشیند، زمان گذشته و زمان حال با هم در می‌آمیزند،گویا دختر در کل نمایش با تنهایی ابتدای نمایش و زمزمه‌هایش و صحنه‌ای که در پایان نقل می‌کند، راوی کلیت نمایش بوده است. اما نویسنده و کارگردان او را تنها در سطح راوی نگاه می‌دارند و وی را وارد تفسیر اثر نمی‌کنند. زمانی که یک راوی داستانی را نقل می‌کند، لحن و شکل برخورد او با حوادث نوعی تفسیر را نیز در زیرلایه های داستان جاری می‌سازد. اما پدید آورندگان اثر آگاهانه وی را با احساسات تماشاگر درگیر نمی‌کنند و به همین روی حضور راوی تنها در حد یک نقال باقی می‌ماند.
از دیگر سو ما با راوی بزرگتری رو به رو هستیم که جهان نمایش را از بیرون هدایت می‌کند و این راوی همان شخصی است که با زمان بازی را پیش گرفته و تصمیم می‌گیرد که دختر در چه زمانی به فعل روایت بپردازد و...
اینجاست که بازی با زمان زیرمجموعه کنش‌گری راوی قرار می‌گیرد. راوی دائم در صحنه و پیش چشمان تماشاگر حضور دارد و به او می‌گوید تو داستانی را می‌بینی که من روایت می‌کنم؛ بنابراین حالا تاکیدات بیشتر و خاص‌تر می‌شود. در بخش زمان اشاره خواهیم کرد که چگونه گاه علت‌ها در داستان حذف شده و تنها معلول‌ها باقی می‌مانند و در جایی دیگر راوی تصمیم می‌گیرد که علت و معلول پیوسته و آشکار به بیننده عرضه شود.
ما در این اثر با خانواده ای رو به رو هستیم که در حال اثاث کشی هستند. آنها در وضعیت آستانه ای قرار دارند. وضعیتی که قرار است موقعیت آنها را تغییر دهد. همین خود یک نشانه روایی است که راوی از ابتدا به مخاطب داستان پیشنهاد می‌دهد به وضعیتی درباره شخصیت‌ها فکر کنند که جایگاه ثابتی در موقعیت کنونی ندارند. از همین رو این موقعیت لرزان با ورود زن غریبه بیشتر تهدید می‌شود. از سوی دیگر راوی با تغییر زمان، عرضه داشت علت‌های داستان را پس از معلول قرار می‌دهد. این شیوه در روش کلاسیک مربوط به روایت داستان‌های پلیسی است. روایتی که در آن قرار است نکته‌ای کشف شود. بنابراین ما دائم رفتاری را از آدم‌ها می‌بینیم که علت این کنش حذف شده است. این رفتار روایی از یک سو مخاطب را وا می‌دارد تا در لحظه دیدن اثر به کشف و شهود مشغول باشد و کارگردان از انفعال تماشاگرش دوری می‌گزیند و از سوی دیگر قضاوت تماشاگر را دائم به تعویق می‌اندازد. یکی از کارکردهای اصلی بازی با زمان همین نکته به چالش کشیدن قضاوت مخاطب است. ما با پاسخی رو به رو هستیم که سؤال آن را به هر زبانی می‌توان مطرح کرد. خانواده کنونی بسار سست بنیاد است. در برخی صحنه‌ها می‌بینیم که حتی داخل کارتن‌هایی که آنها به عنوان اثاثیه حمل می‌کنند خالی است و گویی در این سال‌ها تنها توشه یک زندگی مشترک تخیلاتی بیش نبوده است. همین نکته باعث می‌شود تا معادلات برهم بریزد و نویسنده و کارگردان تماشاگر را در معرض پیش فرض‌هایی جدید قرار دهند. یکی از معدود زمان‌هایی که زنجیره علی و معلولی اثر کامل در کنار یکدیگر قرار می‌گیرد لحظه پایانی اثر است که مرد نسبت به شرایط سست شده و زن غریبه می‌داند که باید آنجا را ترک کند. حالا که زنجیره های کشف کامل شده، زنجیره‌های روایی نیز می تواند متناسب با باور تماشاگر باشد.
این زمان‌گریزی در شکلی دیگر علاوه بر تکامل بخشیدن بر فرم روایت به موقعیت چالش برانگیز آدم‌های داستان نیز بدل می‌شود. یعنی گسیختگی که روایت در باور تماشاگر پدید آورده است، به نوعی شکل دهنده از هم گسیختگی موقعیت آدم‌های نمایش نیز محسوب می‌شود. مادر و پدر در موقعیتی سرشار از سوءتفاهم نسبت به هم قرار دارند. پسر آنها و دختر جوان نیز دائم بر شیبی قرار گرفته‌اند که هموار نیست و به نوعی دیگر گریز از تعادل را به ذهن متبادر می‌نماید. از همین رو داستان زمانی به تعادل می‌رسد که همه از صحنه حذف می‌شوند.
عاقبتی در صحنه پردازی و تصویری کردن این ایده‌ها تا حدود زیادی موفق است. درهایی که در انتهای صحنه قرار گرفته به نوعی موقعیت فرار آدم‌ها را از شرایط کنونی ـ صحنه زندگی- به یاد می‌آورد و بر آن تاکید می‌کند. جنس دیوارها نیز به نوعی است که گویا تنها مرز باریکی میان درون و برون صحنه نمایش هستند. بنابراین آدم‌ها در آمد و رفت به درون و بیرون صحنه گویا یک موقعیت را تکرار می‌کنند. یا در فصل شب، که زن غریبه با پسر سخن می‌گوید و در ادامه او را می‌کشد، گویا آدم‌ها درون ناخودآگاه خود غرق می‌شوند و این نکته با نقاشی‌هایی که پسر بر دیوار می‌کشد، نمود عینی بیشتری می‌یابد.
نمایش "زنی از گذشته" می‌تواند تصویری قابل قبول و نمادین از زندگی امروز باشد. زندگی که خانه نمی تواند خط‌کشی محکمی برای موقعیت درونی و بیرونی آدم‌ها باشد. آدم‌هایی که با تفکر و شناخت از یکدیگر کنار هم می‌نشینند، اما با یک تلنگر از هم می‌گسلند و بر این پایه می‌توان گفت زنگ‌ها و ناقوس‌های خطر هر لحظه برای این انسان‌ها به صدا در می‌آید.

منبع:تئاتر ایران

 

 

خبرگذاری مشرق:

نمایش « محمود» که در قالب one man show توسط دیو دونه طنزپرداز معروف فرانسوی اجرا می گردد به موضوعات بحث برانگیزی همچون هولوکاست و اتاقهای گاز، یهودیت و یهودی ستیزی و برده داری می پردازد. تیتراژ ابتدای نمایش با بخشی از یکی از سخنرانی های دکتر احمدی‌نژاد در ارتباط با هولوکاست آغاز می شود که این اظهارات با یک ترجمه بدون ارتباط و طنزگونه توأم  است: «اینک نوبت به رئیس جمهور ایران است که به پشت تریبون برود و سخنرانی خود را آغاز کند» او آرام از پله ها بالا می رود... مهربان است و همچون همیشه کاپشن بژ رنگ خود را برتن دارد... »من محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری اسلامی ایران... خواهشمندم موبایل های خود را خاموش کنید... هر صدای زنگ مزاحم ممکن است برای نمایش مضر باشد... همه با هم علیه صهیونیسم دعا کنیم... زنده باد فلسطین».
دیودونه در صحنه نخست با اشاره به تیتر نمایش و نشان دادن نام محمود، می گوید: «من هم مثل شما می ترسم... بالاتر از سیاهی که رنگی نیست... ولی قول می دهم بار آخر باشد.»
وی سپس در عباراتی کاملاً طعنه آمیز به اتهاماتی که به این نمایش زده شده همچون یهودی ستیزی یا تروریست گرا بودن آن، می پردازد و می گوید: «گفته اند که احمدی نژاد رهبری معنوی من است» (شاید اشاره وی به ملاقات نوامبر سال گذشته اش با رئیس جمهور کشورمان باشد که در پی آن یادداشتی را تحت عنوان «رهبری برای من» منتشر کرده بود.)
دیودونه که دارای محکومیت هایی مرتبط با یهودی ستیزی در محاکم قضایی فرانسه بوده، برای اینکه نشان دهد از این اتهام مبرا است، از همان ابتدای نمایش در چندین نوبت اعلام می کند که من به دین یهودیت گرویده ام. وی با این حال در یکی از موارد می گوید من به دین سودجویی پیوسته ام که این جمله وی موجب خنده و قهقهه حضار می شود.
دیودونه سپس به طور پراکنده وارد سایر مباحث می شود و از هر دری سخن می گوید. وی به عنوان مثال به ملاقاتش با خالد مشعل اشاره می کند و با مقایسه او با ژنرال دوگل، خالد مشعل را ژنرال دوگل فلسطین با با ویژگی های کاریزماتیک بیشتر معرفی می کند.
وی سپس با کنایات تمسخرآمیز به برخی شخصیت های شناخته شده فرانسه همچون برنار آنری لوی فیلسوف، رمان نویس و سینماگر فرانسوی اشاره می کند و می گوید: «اگر به صحبت های برنار آنری لوی گوش کنید با خود می گویید که اگر او امروز فیلسوف شده شاید به این دلیل است که اتاق های گاز وجود نداشته اند.» دیودونه همچنین با اشاره به آرتور مجری فرانسوی، میهمانان شرکت کننده در برنامه آرتور را به حضور در یک (رادیوی قومی) تشبیه می کند (یعنی اینکه تلویحاً همه شرکت کنندگان در برنامه او را یهودی می داند)
دیودونه در بخشی دیگر از نمایش خود می گوید: «من اعتراضی به هولوکاست ندارم ولی معتقدم که بد رونویسی شده است.»
وی که در اکتبر 2009 در انتهای یکی از نمایش های خود با دعوت از روبر فوریسون مورخ فرانسوی که به انکار هولوکاست شناخته شده، ضمن دفاع از آزادی بیان، جایزه موسوم به جایزه «معاشرت ناپذیری و گستاخی» را به فوریسن اعطا کرده و به دنبال آن به پرداخت 10000 یورو جریمه محکوم شده بود، این امر را ناشی از داستانی به نام ( اتاق های گاز) معرفی می کند. وی در این نمایش در قالب طنز، معاشرت ناپذیری این منتقد هولوکاست را تکریم می کند.
موضوع اتاق های گاز بخش قابل توجهی از نمایش دیودونه را تشکیل می دهد. وی بارها در این مقوله از آزادی بیان دفاع می کند و با دیدی انتقادی اظهار می دارد وضعیت طوری است که دهان خود را بستن، کلید موفقیت است. وی با گفتن این که تاریخ توسط بازنده ها نوشته شده است![ در مقابل این جمله مشهور که تاریخ را برنده ها می نویسند] تلاش برای ارائه یک ورژن رسمی از تاریخ را مورد انتقاد قرار می دهد. در عبارتی طنزگونه اینگونه نفرت خود را از تاریخ نشان می دهد که:« من همیشه در درس تاریخ صفر می گرفتم و حتی یک بار یک گرفتم و به خود گفتم اسیر تاریخ نشوی...»
دیودونه مقوله یهودی ستیزی را نوعی شانتاژ یا باج خواهی برای محکوم کردن دیگران معرفی می کند و باج خواهی یهودی ستیزی را با آنچه که در دوران آپارتاید در آفریقای جنوبی رخ می داد مقایسه می نماید.
وی همچنین مصادیقی از رفتار برده فروشان یهودی با بردگان سیاه پوست را به نمایش در می آورد. وی در بخشی موزیکال از نمایش شروع به خواندن آوازی در مورد هولوکاست می کند اما بلافاصله متوقف شده و می گوید: «دست نگه دارید، نخندید، دست نزنید... این یک دام است!»
در پایان هرچند عنوان نمایشی محمود این نکته را به ذهن متبادر می سازد که رئیس جمهوری اسلامی ایران موضوع اصلی نمایش باشد ولی این موضوع تنها حدود پنج دقیقه از مدت این فلم یک ساعت و نیمه را تشکیل می دهد و دیودونه تنها به ویژه در ابتدای فیلم به رئیس جمهور کشورمان اشاراتی می کند اما رویکرد وی در به چالش کشیدن پایه های اسطوره هلوکاست کاملا از روش دکتر محمود احمدی نژاد برگرفته شده است.
نکته  دیگر آنکه در هر جای نمایش که نام رییس جمهوری اسلامی ایران از زبان دیودونه خارج می شد حضار با شوق فراوان اقدام به تشویق و دست زدن می نمودند.
خبرنگار مشرق در پاریس یکی از این اجرا ها حضور داشت در مصاحبه با بینندگان  این نمایش با این پاسخ مواجه شد که آنان محمود احمدی نژاد را فردی شجاع می دانند که در نهایت شجاعت حرفش را می زند و از لابی های یهودی صهیونیستی جهانی ترسی به خود راه نمی دهد. یکی دیگر از ببیندگان به خبرنگار مشرق گفت در حال حاضر فرانسه را حدود 18 هزار یهودی اداره می کنند و تمامی مناصب کلیدی در فرانسه در اختیار آنان است و بدون مرتبط بودن به آنان هیچ کسی نمیتواند پله های ترقی را طی کند. یکی دیگر از حضار که از نژاد شرقی بود اظهار داشت؛ به خودش می بالد که محمود احمدی نژاد یک آسیایی است و هم قاره ای او محسوب می شود. این نمایش بیش از یک سال است که به روی صحنه است و در تمامی سانس ها، سالن کاملا پر می شود. به تعبیر خود دیودونه استفاده از گفتمان رییس جمهوری اسلامی ایران در برخورد با مسئله هلوکاست، برای او برکت اقتصادی نیز به همراه داشته است.

نمایش "زنی از گذشته" به نویسندگی رولند شیمل فنیگ و کارگردانی محمد عاقبتی، اجراهای خود را از دیروز 14 مردادماه در تماشاخانه شماره یک مجموعه ایرانشهر آغاز کرد.

به گزارش روابط عمومی و امور بین‌الملل مجموعه تماشاخانه ایران‌شهر،‌این نمایش 75 دقیقه‌ای، با بازی هنرمندانی چون پانته‌آ بهرام، رامبد جوان، سعید چنگیزیان، سحر دولتشاهی و الهام کردا داستان زنی را روایت می‌کند که پس از 24 سال به سراغ معشوقه قدیمی خود می‌رود و...

از دیگر عوامل نمایش "زنی از گذشته" می‌توان به حسام نورانی طراح صحنه، منصوره یزدان‌جو طراح لباس و محمد رضا حسین‌زاده مدیر پروژه اشاره کرد.

این نمایش هر روز به جز روزهای شنبه ساعت 18:00 در تماشاخانه شماره یک مجموعه ایران‌شهر روی صحنه است.

علاقه‌مندان برای کسب اطلاعات بیشتر در خصوص رزروبلیت، رویدادهای هنری و اخبار مجموعه تماشاخانه ایرانشهر می‌توانند به پایگاه اطلاع رسانی مجموعه به نشانی www.tamashakhaneh.ir مراجعه فرمایند.

نمایش "خواجه نظام" نوشته و کارگردانی شکرخدا گودرزی از هفته اول مردادماه ساعت ۲۰:۴۵ در سالن چهارسوی مجموعه تئاتر شهر به صحنه می‌رود.
در این نمایش اصغر همت، فرزانه نشاط‌خواه، خسرو احمدی، نسیم ادبی، ایوب آقاخانی، عباس شادروان، افشین زارعی، آذر خوارزمی، صادق توکلی، عبدالرضا فریدزاده، داود مقدادی، نوید گودرزی، محسن بابایی ربیعی، بهمن امیدواری، مهدی علی‌نژاد و مهدی مصباحی به ایفای نقش می‌پردازند.
سیامک احصایی طراحی صحنه نمایش "خواجه نظام" را بر عهده دارد و منیره ملکی طراح لباس، ماریا حاجیها طراح گریم، احسان تارخ و مهدی رفعتی آهنگساز، بابک جواهرپور طراح پوستر و بروشور، نیما گودرزی دستیار کارگردان و مدیرتولید، اختر تاجیک عکاس و منصور علیاری منشی صحنه این نمایش هستند.
نمایش "خواجه نظام" از مرگ آرت ارسلان دومین پادشاه سلجوقی تا پایان زندگی خواجه نظام را در بر می‌گیرد. گودرزی سال ۸۸ نمایش "بهرام چوبینه" را با حضور فریبرز عرب‌نیا در سالن قشقایی به صحنه برد.

---

"محمد یعقوبی" نمایشنامه نویس و کارگردان تئاتر معتقد است که جشنواره تئاتر مقاومت نسبت به زمان گذشته جایگاهی پیدا نکرده است.
یعقوبی در این باره گفت: "شاید   مهم ترین دلیل اینکه جشنواره تئاتر مقاومت نسبت به گذشته جایگاهی پیدا نکرده این باشد که تعهد اجرایی ندارد؛ یک سال برگزار می شود و ممکن است سال بعد برگزار نشود."
وی با اشاره به اینکه عنوان دفاع مقدس کمی جنبه شعاری دارد، گفت: "این عنوان، عنوان بی طرف و واقع بینانه ای نیست و شاید همین باعث می شود که این جشنواره توسط خیلی ها جدی گرفته نشود."
وی در پایان تصریح کرد: "بعید می دانم نمایش هایی که نگاه واقع بینانه ای نسبت به جنگ دارند در این جشنواره جایی داشته باشند."
سیزدهمین جشنواره سراسری تئاتر مقاومت (انقلاب – دفاع مقدس) ۲۸ آبان تا ۳ آذر در تهران و به دبیری "حسین پارسایی" برگزار می شود.

 

۴ نمایش به اجرا در می آید

فرهنگخانه: چندین نمایش در بخش های مختلف جشنواره بین المللی نمایش های آئینی سنتی به روی صحنه می روند که می توان به حضور نمایش "سارای" به کارگردانی ولی لطف دوخت، "بر بلندای البرز وقتی که آفتاب بر می آید.." به کارگردانی مشترک مرتضی اسدی مرام، نوشین خسروی، "رزم رستم و افراسياب" به کارگردانی فوره قره گزلویی، "کوساکچل" به کارگردانی مهدی صالحیار اشاره کرد. شرح دقیقی از این ۴ نمایش در زیر آمده است:

نمايش "ساراي" کاری از گروه هنری آذربایجان در بخش صحنه ای جشنواره آئینی و سنتی

" ساراي" به کارگردانی ولی لطفدوخت کاری از گروه هنری آذربایجان در بخش صحنه ای جشنواره آئینی و سنتی به اجرا در می اید.
نویسنده و کارگردان این نمایش خاطرنشان ساخت:  "این نمایش برگرفته از افسانه "سارای" قهرمان ملی آذربایجان بوده و در وضعیت‌های مختلف تاریخی که در شش تابلو به نمایش درمی‌آید پیوندهای معنوی، مبارزاتی و وقایع میان قهرمانان از طریق بروز روحیات ظلم‌ستیزی و سازش‌ناپذیری با ظلم و بیداد و ايدئولوژی مبارزه جویانه با الهام از روحیه ظلم ستیزی انسانهای قوی و بزرگ‌منشی مردمان آزاده را به معرض نمایش می‌گذارد."
ولی لطفدوخت طی یادداشتی عنوان کرد: "نمایش، تئاتر، آیین، اسطوره و افسانه مخزن‌الاسرار حیات معنوی بشری درطول سالها تجربه زیستن و اندیشیدن ومبارزه برای رهایی و تسهیل زندگی دنیوی و جست‌وجو برای یافتن راه‌های  نجات از  رنج‌ها , آسیب‌ها و خشونت‌های طبیعی و غیرطبیعی و ایجاد مامنی برای صلح و دوستی و آرامش حضور و بیداری و آگاهی از فلسفه حیات، بودن و نبودن، هستی و نیستی، تمیز دادن ظالم و مظلوم،عادل و ستمگر، عالم و امی، حاکم و محکوم، سرافرازی و سرخوردگی، ایمان و کفر، تخریب واصلاح، ایجاد و امحا  و در یک جمله مبارزه مرگ و زندگی است و نمایش و تئاتر نیز تصویرگر و تجسم‌بخش این مبارزات و تلاش برای آزادی و صلح و دوستی و رهایی از قید بندگی است."
قاسم عیسی نژاد، توحید نجف‌زاده، مرضیه سرخوش فرهاد صلحی، رضا نصرتمند، پریسا کاظمی،  لیلا رفعت نژاد، آیدین لطف دوخت،پروین دهقان دوست، النازصابری، سیامک جهانبخش، حسن جمشیدی ،جلال مهری فر و سعید زارع در این نمایش به ایفای نقش می پردازند.
از دیگر عوامل این نمایش می توان به حضور قاسم عیسی نژاد صحنه و لباس، غلامرضا علیزاده موسیقی، ولی لطف دوخت نور، قاسم عیسی نژاد گریم ( آقایان )، لیلا رفعت نژاد گریم (خانمها) اشاره کرد.
ولی لطفدوخت متولد۱۳۵۰، دارای مدرک دکترای دراماتورژی، سرپرست گروه تئاتر "آذربایجان"، کارشناس و مسئول هنرهای نمایشی استان آذربایجان غربی .پنج سال متوالی شرکت در جشنواره بین لمللی تئاتر تارسوس ترکیه-دو سال متوالی شرکت در سی و دومین و سی و سومین جشنواره بین المللی تئاتر گریسون ترکیه، شرکت در شانزدهمین جشنواره بین المللی تئاتر بولونجتاک ترکیه سال ۹۰ جزو پيشينه هنري وي به حساب مي‌آيد. وي نمايشنامه‌ي آیدینلیق قوشو(مجموعه نمایشنامه) و انتشار بیش از شصت مقاله هنری و علمی و تحقیقی را نيز دركارنامه هنري خود به ثبت رسانده است.
از جمله نمايش‌هايي كه توسط گروه وي به اجرا درآمده‌اند مي‌توان به اپرای کوراوغلو، پرومته، آنتیگون، فرهاد و شیرین،چشم در برابر چشم، کفرسفیرلری، تیمور، شنگول و منگول، ۹سازین نازی، آرشین مال آلان، آنا حوکمدار، دیلنچی اؤلو، چنگیزخان، قانلی سئوگی و کوسا اشاره كرد.

نمايش"بر بلندای البرز وقتی که آفتاب بر می آید.." در بخش آئینی جشنواره آئینی و سنتی
"بر بلندای البرز وقتی که آفتاب بر می آید.." در بخش آئینی جشنواره آئینی و سنتی به اجرا در می آید.
بنا بر این گزارش این نمایش کاری مشترک از گروه "نقال‌ها" و "آزاد بی‌کران" است و در خلاصه داستان نمايش آمده است: داستان آزاد ساختن کاوس شاه ایران زمین از بند دیوان توسط رستم پهلوان نامدار زابلی و رو در رویی رستم با سالار پهلوانان مازندران دیو سپید و نبرد با او که این اثر در قالب شاهنامه‌خوانی به اجرا در می‌آید.

این نمایش به نویسندگی پویا بازرگان و به کارگردانی مشترک مرتضی اسدی مرام، نوشین خسروی که سرپرستی آن را کامران شهلایی برعهده دارد به روی صحنه می رود.
پویا بازرگان به عنوان تنها بازیگر این نمایش به ایفای نقش می پردازند.
پیمان چناری(دف )، سیده مهین موسوی(تار) موسیقی این نمایش را بر عهده دارند.
مرتضی اسدی مرام کارگردان متولد ۱۳۶۲شهرستان هرسین ،دانشجوی امورفرهنگی دانشگاه فرهنگ وهنرکرمانشاه، عضو هیئت موسس وهیات امناي انجمن نمایش هرسین، عضو شورای نظارت برنمایش، از سال ۷۰ به عنوان بازیگر روي صحنه حاضر شد. از سال۸۲ به کارگردانی روي آورد. شركت در سه دوره جشنواره منطقه‌ای تئاتر مرصاد بانمایش‌های «اسماعیل اسماعیل» ، «تکرار» و «مردی باچشمان آبی»‌  و کسب عنوان دوم کارگردانی، حضور در جشنواره استانی تاتر دینی کرمانشاه وکسب عنوان دوم کارگردانی با نمایش "تکرار"، حضور در جشنواره استانی تاتردینی سنقر  و کسب عنوان دوم کارگردانی"بهشت" ۸۸  و...

اجرای نمايش "نخستين رزم رستم و افراسياب" در بخش آئینی جشنواره آئینی و سنتی
"رزم رستم و افراسياب" کاری از گروه نمایش "مینا" به نویسندگی و کارگردانی فوزیه قره گزلویی در بخش آئینی جشنواره آئینی و سنتی اجرا می شود.
فوزیه قره گزلویی در زمینه حضور اثرش در این رویداد تئاتری کشور عنوان کرد: "تئاتر زبان زنده و گویایی است که گاه خوب است از آن برای نقل پیشینه ادبیات و تاریخ مملکتمان استفاده کنیم تا کودکانمان دچار سرشکستگی و بی هویتی نشود."
کیانا حیدری به عنوان تنها بازیگر این نمایش به ایفای نقش می پردازد.
از دیگر عوامل این نمایش می توان به حضور طاهره حسینی و فرزانه حیدری موسیقی، پروانه قره گزلویی، طراح صحنه، فوزیه قره گزلویی طراح لباس اشاره کرد.
فوزه قره گزلویی کارشناس روانشناسی، متولد کرمانشاه، نویسنده رمان "سلطان کلاغ ها" و چندین داستان کوتاه در نشریات. همکاری با گروه خیابانی "مردم" و شرکت درچندین فستیوال سراسری و بین المللی همراه این گروه،  موسس گروه نمایشی "مینا" و همچنین نگارش و اجرای چندین نمایش در خانه نمایش و اداره تئاتر بوده است.

کارگردان نمایش "کوساکچل": آئین بهانه ای بوده تا سختی عمر را برای خود آسانتر جلوه دهیم
نمایش "کوساکچل" به نویسندگی و کارگردانی مهدی صالحیار در بخش آئینی جشنواره آئینی و سنتی حضور دارد.
این نمایش کاری از گروه "اوینار" است در خلاصه داستان این نمایش آمده است: "کوسا" مردی ریش دراز و چاق و شوخ طبع در مناطق آذربایجان بوده که معمولا همراه با دوستش که "کچل" نام دارد برای تبریک عید و سال نو راهی روستاها می‌شود. او با برقراری دیالوگ های خنده دار با کچل، و با سربه‌سر گذاشتن پیران و جوانان، فضای شادی برای مردم ایجاد می‌کرده است.
غلامرضا رزاقی، اکبر ذابح، ژیلا اصلانی، فاطمه زورمند، الهام اشرفی، عزیزه نورانی‌فر، پیام احمدی، الهام عباسی، کاظم استادی در این نمایش به ایفای نقش می پردازند.
از دیگر عوامل این نمایش می توان به حضور هادی جداری سرنا و بالابان، محمد یوسفی زاده دهل، حامد کوه کمری نقاره، طراحان موسیقی و نوزاندگان، فاطمه کثیرالاولاد طراحی و دوخت لباس، نسرین آفتاب طراحی و ساخت عروسک اشاره کرد.
مهدی صالحیار،متولد  ۱۳۶۱ مرند، فوق دیپلم هنرهای تجسمی و کارشناس تئاتر، موسس گروه تئاتر "اویـنار" در سال ۱۳۸۰، نویسندگی و کارگردانی نمایش‌های آئینی "تکم و چمچه‌خاتون" (تراژدی آب) و "کوساگلین" برای جشنواره‌های بین المللی تئاتر عروسکی تهران ۱۳۸۷، جشنواره بین‌المللی نمایش‌های آئینی سنتی تهران ۱۳۸۸ و جشنواره بین المللی تئاتر فجر تهران ۱۳۸۸ و  بازار  تئاتر فجر ۱۳۸۸ و ۱۳۸۹ و جشنواره ملی جوان ایرانی ۱۳۸۸، نویسنده نمايشنامه‌هاي "وقتی صدای سوت میاد سرت رو بدزد" و "استـیک" و "یک شب توفانی" و "همه چیز در باره زمین" و. . . 
همچنین است پانزدهمين جشنواره آييني سنتي در پنج بخش "صحنه‌اي"، "مجالس و شبيه‌خواني"، "آيين‌ها و بازي‌هاي نمايشي"، "بين‌الملل" و "سيمنارها" به دبيري دكتر محمود عزيزي و از ۲۳ تير تا ۱ مردادماه در تهران برگزار خواهدشد.

فرهنگخانه

تالار سایه مجموعه تئاتر شهر این روزها میزبان نمایش ماه زدگان ،

به نویسندگی علی دنیوی ساروی و کارگردانی بهرام تشکر است.

در این نمایش بهنام تشکر،تینو صالحی و سام کبود وند ایفای نقش می کنند.

فرهنگخانه: نمايشنامه «تاراج نامه» آخرين نمايشنامه بهرام بيضايي است كه همراه با رونمايي بخش‌هايي از آن اجرا مي‌شود.

نمايشنامه «تاراج نامه» در انتشارات روشنگران و مطالعات زنان رونمايي مي‌شود.

همچنين بخش‌هايي از اين نمايشنامه توسط گروه تئاتري كه زير نظر رسول نظرزاده فعاليت مي‌كنند، اجرا خواهد شد.

در اين مراسم كه از سوي انتشارات روشنگران و در چهارشنبه(بيشت و پنجم خردادماه) برگزار مي‌شود علاوه بر رونمايي از نمايشنامه «تاراج نامه» رمان «چهلم» نوشته‌ي سپيده محمودي، مجموعه داستان‌هاي كوتاه «كدام مان رودخانه، كدام مان دريا» نوشته‌ي نسيم خليلي و كتاب «قربانيان كوچك» به قلم غنچه راهب كه با محوريت كودكاني كه قرباني خشونت‌هاي خانوادگي نوشته شده است، رونمايي مي‌شود.

در اين برنامه «شهلا لاهيچي»، «كامران محمدي»، «عليرضا محمودي ايرانمهر» و «غنچه راهب» به بررسي اين آثار خواهند پرداخت.

اين برنامه با حضور جمعي از اهالي تئاتر و سينماگران در انتشارات روشنگران برگزار خواهد شد.

علاوه بر اين علاقمندان مي‌توانند در اين روز، كليه كتاب‌هاي نشر روشنگران و دامون را با ۳۰ درصد تخفيف خريداري كنند.

حضور براي عموم آزاد است.

---

اجراي «جيره‌بندي پرخروس....» از ۲۳ خرداد

نمايش «جيره‌بندي پر خروس براي سوگواري» به نويسندگي، طراحي و كارگرداني علي نرگس‌نژاد از دوشنبه ۲۳ خرداد در تالار چهارسوي مجموعه تئاتر شهر روي صحنه مي‌رود.
در اين نمايش بازيگراني چون پانته‌آ پناهي‌ها، هانيه توسلي و صابر ابر بازي مي‌كنند. پريدخت عابدين‌نژاد طراح لباس و بهرنگ بقايي ساخت موسيقي اين اثر نمايشي را برعهده دارند. نورالدين حيدري‌ماهر دستيار و برنامه‌ريز اين نمايش است. نمايش «جيره‌بندي پر خروس.....» از ۲۳ خرداد تا ۲۴ تيرماه هر روز به جز شنبه‌ها ساعت ۲۰ در تالار چهارسو روي صحنه است.

 

منبع:فرهنگ خانه

عجیب بود

قاصدک مرا در ذهن خود گم کرده بود.سراسیمه و بی تاب ، معلق در هوا مانده بود.

من نیز خود را گم کرده بودم ، در ذهن قاصدکی که آرزویش در دلها ماندن بود!

صدای لرزش تارهایش را می شندیم ، دلتنگ خدا بود .

به گمانم خدایش را نیز گم کرده بود.

من همراه قاصدک به بی کران ها می رفتم ، و آرزویم تنها دیدن قلبی مشتاق بود!

قاصدک خسته از تنهایی ها گوشه ای پناه گرفت. دردی احساس کرد .

یکی از تارهایش در هوا آزاد شد  و رفت. رفت تا ناکجا...

دست من بود که به تارش گره خورد و او را آزاد کرد.

قاصدک مرا دید ، درد کشید . فریاد زد و مرا از ذهنش اخراج کرد...

مرا بیرون کرد و خدایش پیدا شد!

 

سالن اصلی تئاتر شهر از ابتدای سال جدید میزبان نمایش "نصرت خانم،مادرم و نوروز" بوده است.حالا بعد از گذشت 3ماه نام نمایش دوم این سالن مشخص شد.                نمایش "می خواهم میوسبر را ملاقات کنم"به کارگردانی محمود عزیزی از اواخر خرداد ماه به روی صحنه می رود.                                                                            با اینکه محمود عزیزی این روزها در مقام دبیر پانزدهمین جشنواره ی بین المللی نمایش های آیینی و سنتی حضور دارد ، همزمان نمایش "میخواهم میوسبر را ملاقات کنم" را برای اجرا در اواخر خرداد ماه در سالن اصلی تئاتر شهر آماده می کند.

ذهن...و بررسی خستگی های جا مانده از گذشته...

آتش اوج  گرفته ای که حالا تنها خاکستری از آن به جا مانده...

دستهای پینه بسته از فرط پاک کردن خیسی گونه ها...!!!

ای ذهن...

آینه ای برای گذشته می خواهم...آینه ای بدون خاکستر...اما بدون عشق و ودوستی...

تنهایی را برایم رقم بزن ... و راه پر فراز و نشیبی که باید به تنهایی سیر شود...

خسته ام کردی از بررسی گذشته...! تشنه ی خستگی های تازه ام...

مرا سیراب می کنی؟؟!!

آرام و قرار ندارم

می خواهم از آینه ها سخن بگویم ، و صورتهای  غرق در خون منعکس در آینه !

من می بینمشان

وقتی که فریاد می کشند و از من طلب کمک می کنند.

چه کار کنم؟باید به آنها ملحق شوم...

چیست کلمه ای که از میان لب های به هم دوخته شان بیرون می آید؟من زبانتان را نمی فهمم!

این چه آینه ایست که چهره های وحشتناک سوخته را به تصویر می کشد؟من میترسم!

چرا در آینه می نگرم؟بر می گردم...

خود را در میان انسانهای سوخته می یابم...

دارند لبانم را به هم می دوزند!و زبانم که از دهانم بیرون آمده و غرق خون است...

کاش هنوز زیبا یودم!

نمی خواهم اینجا بمانم

پوست پوست شدن دستانتان را ، وقتی که صورتم را لمس می کنید ،حس می کنم.

موهایم را چیدند و به دور گردنم بستند

ابروام را تراشیدند تا از آنها شوم

آتشی افروختند و مرا در آن افکندند تا بسوزم.مثل خودشان...

چشم راستم را بیرون کشیدند تا تنها بدی ها را ببینم...

انگشتانم را بریدند تا نتوانم بنویسم...

...

خسته ام...من وارد زندگی جدید خود شده ام

همه به من اشاره می کنند و می خندند.بدون چشم،بدون لب و دهان،بدون انگشتان دست...!

حالا من یکی هستم از خودتان...

مرا نرنجانید!

بر اساس فراخوان طرح "ايوان تماشا" كه در گروه نمايش آو آغاز شده است به جهت ارتباط بيشتر گروهاي نمايش و ايجاد فرصت ديدار و اجرا با تماشاگران، و استفاده از امكانات موجود در اين گروه، پلاتوي اجراي ايشان در اختيار ديگر گروه ها و دانشجويان قرار خواهد گرفت.
پس از ثبت سالن اين گروه به عنوان يكي از سالن هاي رسمي تاتر تهران از سوي مركز هنرهاي نمايشي، پلاتوي خانه آو را به منظور اجراي عموم در اختيار گروه هاي نمايشي جوان و فعال قرار خواهد داد.
از اين پس دانشجويان،كارگردانان و گروههاي متقاضي مي توانند در صورت تمايل نمايش هاي كارگاهي، پايان نامه ها، كارگاه هاي آموزشي، گالري-پرفورمنس و ... خود را با حضور تماشاگران  در اين محيط به اجرا برسانند؛ لازم به ذكر است پلاتو خانه آو از نوع Black Box  بوده و در حدود ۴۶ متر مربع فضاي مفيد با ارتفاع سقف حدود ۳ متر را دارا مي باشد. اين پلاتو  ظرفيت پذيرش ۳۵- ۴۵ تماشاگر را خواهد داشت. در سال گذشته به تناوب در خانه آو تماشاگران به تماشاي اجراهاي همچون: "آژاكس" ، "آردويسور اناهيته" و نشست هاي نمايشنامه خواني گروه آو نشسته اند. 
گروه آو ميزبان اين طرح است . با ارتباط و هماهنگي با مركز هنرهاي نمايشي مجوز لازم جهت اجراي عموم، تبليغات، فروش بليط.. گروهاي نمايشي را دريافت خواهد كرد.
جهت كسب اطلاعات بيشتر، رزرو سالن و تمرين ميتوانيد از طريق شماره هاي تماس يا وبسايت گروه نمايش آو www.AvTheatre.ir))  با ايشان در ارتباط باشيد

---

" گلن گری گلن راس" روی سن می رود...

به گزارش فرهنگخانه،  به نقل از روابط عمومی تماشاخانه‌ ایرانشهر، نمایش "گلن گری گلن راس" به کارگردانی پارسا پیروزفر، در تماشاخانه‌ ایران‌شهر آغاز می شود.
نمایش "گلن گری گلن راس" نوشته‌ دیوید ممت به کارگردانی پارسا پیروزفر، از دوشنبه نهم خردادماه، هر شب به غیر از روزهای شنبه‌ ساعت ۱۹:۴۵ در تماشاخانه‌ شماره‌ یک ایرانشهر اجرا می‌شود.
بنا بر این گزارش قیمت بلیت این نمایش ۱۰۰ دقیقه‌ای، ۱۵ هزار تومان و روزهای یکشنبه برای دانشجویان، ۱۰ هزار تومان است. در ضمن تعداد بلیت دانشجویی محدود است و دانشجویان محترم می‌توانند بلیت این نمایش را فقط از طریق گیشه به صورت حضوری تهیه کنند.
هومن برق‌نورد، رضا بهبودی، سیاوش چراغی‌پور، مسعود میرطاهری، پوریا میاندهی، مهدی میلانی، ایوب محمودنیا و پارسا پیروزفر در این نمایش به ایفای نقش می پردازند.
از دیگر عوامل این نمایش می توان به حضور آتوسا قلمفرسایی طراح صحنه و لباس، سعید ملکان طراح گریم، آرش فصیح دستیار کارگردان و برنامه‌ریز، محمد بهرامی مشاور رسانه‌ای، فروغ سجادی روابط عمومی، سروناز نانکلی منشی صحنه، مسعود انعامی مدیر صحنه و حسن طاهری عکاس اشاره کرد.
همچنین برای رزرو بلیت این نمایش، می‌توانید از روز یکشنبه یکم خردادماه هر روز (به جز شنبه‌ها) از ساعت ۱۰:۳۰ تا ۲۰ به تماشاخانه‌ ایرانشهر مراجعه کنید و یا به صورت تلفنی تماس حاصل فرمائید.

---

مراسم افتتاحیه فیلم «جرم» برگزار مي‌شود

فرش قرمز فيلم «جرم» مسعود كيميايي مراسمي خاص و متفاوت با برنامه‌هاي ويژه است.
فرش قرمز فيلم «جرم» روز شنبه ۷ خرداد  ۱۳۹۰در سينما فلسطين راس ساعت ۷:۳۰ آغاز مي‌شود. پس از عبور هنرمندان محبوب مردم از روي فرش قرمز، مراسم افتتاحيه در سالن اصلي سينما فلسطين برگزار خواهد شد. در اين برنامه كليپ‌هايي درباره مسعود كيميايي و تصاويري از آثار اين سينماگر برجسته ايراني، بخش‌هاي تازه‌اي از مجموعه مستندهاي نيما حسني نسب درباره اين فيلمساز شامل حرف‌هاي جالب همكاران و بازيگران آثار قبلي مسعود كيميايي و پشت صحنه آثار گذشته پخش مي‌شود.

نمايش بخش‌هايي از پشت صحنه فيلم و پشت صحنه دوبله «جرم» از بخش‌هاي ديگر برنامه است. كارگردان، عوامل و گروه بازيگران فيلم با حضور روي صحنه درباره فيلم «جرم» و همكاري با كارگردان تاريخ ساز سينماي ايران صحبت خواهند كرد. همچنین تقدير از چهره‌هاي مشهور دوبله ايران بخش جذاب ديگر برنامه است.
مراسم تقدير از مسعود كيميايي با حضور يك چهره نام دار ايراني برگزار مي‌شود. نام اين چهره مطرح به زودي اعلام خواهد شد
در بخش ديگري از برنامه، قرار است رضا يزداني و ماني رهنما دو تن از خوانندگان توانا و محبوب كشور ترانه‌هاي خاطره‌انگيز آثار مسعود كيميايي  را روي صحنه اجرا خواهند كرد. و نمايش نسخه دوبله فيلم «جرم» بخش پاياني مراسم فرش قرمز افتتاحيه فيلم است.
بسته هديه مهمانان برنامه شامل دي وي دي پشت صحنه فيلم و پشت صحنه دوبله، آنونس و تيزرهاي فيلم، گالري عكس صحنه و پشت صحنه و مجموعه ‌اي از تراكت‌ها و پوستر فيلم همراه با بسته پذيرايي و شام به تمام حاضران در مراسم اهدا خواهد شد.
این برنامه همچون مراسم‌های قبلی فرش قرمز فیلم‌ها توسط سايت «سينماي ما» و با همكاري مدرسه و كارگاه آزاد فيلم و موسسه فيلميران برگزار مي‌شود. همچنین اين مراسم با حمايت شركت فرسان قشم نماينده انحصاري محصولات خانگي مديا به عنوان اسپانسر اختصاصي برنامه برگزار مي‌شود.